Bu derleme, Anadolu’yu araştırmanın merkezine alarak çevresel tarih, altyapı teknopolitiği ve mekânsal beşeri bilimler alanlarındaki daha geniş kapsamlı tartışmalara farklı bir katkı sunuyor. Suyla ilişkili yaşam dünyalarının derin ve çeşitli tarihlerinin resmini çizerek, suyu evrensel bir ortam olarak değil; her daim bir yerin belirli arazileri, zamansallıkları ve gerilimleri tarafından şekillendirilen—ve onları şekillendiren—bölgesel olarak yerleşik bir madde olarak konumlandırmayı amaçlıyor. Anadolu’nun geçmişini suyla ilişkili bir perspektiften ele alan araştırmacıları bir araya getirerek, bu bölgeyi şekillendirmelerine rağmen tarihyazımında sıklıkla göz ardı edilen denizleri, nehirleri, gölleri ve sulak alanları analitik çerçevenin odağına yerleştiriyor. Anadolu fikrinin kendisi karayla ve köylü figürü, arı dil, ideal köy, yöreye ait özellikler (terroir), ulusal toprak gibi onun pek çok niteliğiyle ilişkilendirilme eğilimindedir. Aslında bu sembollerin çoğu, Anadolu’yu yakından tanımlayan su peyzajlarından – bazen sözcüğün gerçek anlamıyla deniz ve nehir peyzajları- çok daha uzaklarda yer alan Orta Asya’nın hepten iç kısmında kalan yerleri çağrıştırıyor. Bu geleneksel görüşün aksine, Anadolu’nun belirli bir bölgesinin su unsurundan, muhtemelen coğrafi unsurların büyük bölümüne kıyasla daha derin şekilde etkilendiğini ve aslında onun kalıcı izlerini taşıdığını öne sürüyoruz: su, Anadolu’nun hem çevresini belirlemiş hem de sahip olduğu toprak parçasını oluşturmuştur.