Harita yanlıştı.

Bunu on bir yıldır biliyordu – bir insanın derisinin altına batmış bir kıymığın varlığını hissetmesi gibi biliyordu. Bir düşünceden çok, sürekli orada olan, düşük yoğunluklu bir varlık gibi, her elini bastırdığında kendini hatırlatan bir şey gibi. Masasının üzerindeki harita Batlamyus’tan kopyalanmış, Toscanelli tarafından düzeltilmiş, kendisi tarafından da yıllar boyunca üç farklı mürekkeple not düşülerek bu hale gelmişti. Çoğunlukla karadan oluşan bir dünya gösteriyordu; Avrupa’nın batı ucuyla Asya’nın doğu kıyısı arasındaki okyanusun mütevazı olduğu bir dünya – geçilebilir, yönetilebilir, haftalar sürecek bir mesele, aylar değil. Portekizli kartograflar buna katılmıyordu. İspanyol kartograflar da katılmıyordu. Haritayı gösterdiği kimse katılmıyordu – uzmanların, zamanını boşa harcadığına inandıkları adamlara karşı kullandıkları o nazik ama yıkıcı tavırlarla bunu çok görmüştü.