Şöyle bir şey hayal edin. Denizde uzun bir yelken seyri yapıyorsunuz. Hava biraz esiyor ve tekne her çarptığında teknenin bordasında patlayan dalgaların havada uçuşan serpintileri üzerinizden geçiyor… Limana dönüp şöyle teknenizin üzerinde gezdirdiğinizde bu yolculuktan elinizde geriye kalan tek şey denizin tuzudur… İstediğiniz kadar titiz olun. Bir iki gün evinizdeki eşyalara dokunmayın, daha sonra parmağınızın ucunu evin herhangi bir köşesine sürdüğünüzde karşılaşacağınız şey ise tozdur. Oysa orada yaşıyorsunuzdur… Hayat öyle hızla akıp gidiyor ki geçirdiğiniz günlerden, doğrusunu isterseniz bana göre yaşamınızdan geriye kalan ise sadece o dokunduğunuz tozdan başka bir şey değildir. Kısacası dostlar hayatınız bir bakıma toz olup gider…

Duayen denizci ve gazeteci-yazar Turgay Noyan’ın Türkiye’nin yakın dönem tanıklıklarını kaleme aldığı kitabı Nostalji, bir çağın tanıklığıyla yer yer komik anekdotları, her olasılığa karşı umudunu kaybetmemenin de bir yolu olarak paylaşıyor.